Loty helikopterem nad Franz Josef: porównanie wszystkich dwunastu opcji

Franz Josef to wioska licząca kilkaset osób, z lądowiskiem dla helikopterów na każdym jej końcu. Działają z niej czterej operatorzy, a ponieważ wszyscy latają nad tym samym lodem, konkurują długością lotu, a nie trasą. Dlatego lista lotów helikopterem nad lodowcem Franz Josef na pierwszy rzut oka wydaje się myląca: to nie dwanaście różnych doświadczeń, lecz trzy lub cztery długości lotu sprzedawane przez cztery różne firmy, które mają cztery różne nazwy na te same dwadzieścia minut.

Gdy spojrzysz na to w ten sposób, wybór sprowadza się do czegoś, z czym łatwo sobie poradzić. W praktyce na całej stronie jest pięć decyzji:

Dwadzieścia minut. W górę doliny, nad lodospad, lądowanie na śniegu na górze i powrót. Najtańszy bilet we wsi i ten, który kupuje większość osób.

Dwadzieścia pięć do trzydziestu minut. Ten sam lot z dłuższym czasem spędzonym nad lodem, a w przypadku niektórych ofert z lądowaniem bezpośrednio na lodowcu, a nie na śnieżnym polu obok niego. To tutaj znajduje się lot z najlepszymi opiniami.

Trzydzieści pięć do czterdziestu pięciu minut. Dodaje lodowiec Fox Glacier, dwadzieścia pięć kilometrów w dół wybrzeża, lub lodowiec Tasman po drugiej stronie Głównego Grzbietu. Dwa lodowce, dwie doliny.

Godzina. Cztery lodowce i dwa lądowania, z przelotem do Aoraki Mount Cook. To lot, który rezerwują fotografowie.

Dziewięćdziesiąt minut. Jeden operator, jeden produkt i cena, która temu odpowiada. Istnieje dla osób, które odbyły już krótszy lot i chcą zobaczyć całe spektrum.

Przez ponad sto lat zorganizowane grupy wchodziły na lodowiec Franz Josef od strony dna doliny. W 2012 roku czoło lodowca zapadło się, tracąc około siedemdziesięciu metrów lodu z przodu i otwierając szczelinę w miejscu, gdzie przebiegała trasa. Dostęp pieszy na lód został zamknięty i nigdy nie został ponownie otwarty.

Od tego czasu lodowiec nieustannie się cofa. Publiczna dolinna ścieżka z parkingu prowadzi teraz korytem rzeki do punktu widokowego odgrodzonego liną, około kilometra przed obecnym czołem lodowca — na tyle blisko, by go zobaczyć, ale zbyt daleko, by go dotknąć. Każda godzina spędzona na lodzie pod okiem przewodnika zaczyna się teraz od lotu.

Warto to powiedzieć wprost, ponieważ wielu odwiedzających przyjeżdża z tym starszym obrazem w głowie: helikopter jako droga opcja dodatkowa, spacer jako wersja budżetowa. Ta budżetowa wersja już nie istnieje. Jest lot albo widok z oddali.

Jeśli chcesz najtańszej opcji na lód: dwudziestominutowe lądowanie na śniegu za 841 zł. Spełnia swoje zadanie. Zobaczysz lodospad, staniesz na śniegu i wrócisz do wioski w niecałą godzinę.

Jeśli chcesz jeden lot i ma to być ten właściwy: dwudziestopięciominutowe lądowanie alpejskie za 865 zł. Sześć dolarów więcej, pięć minut dłużej, 693 opinie, a maszyna wyłącza się na lodzie, a nie obok niego.

Jeśli nie możesz się zdecydować między Franz Josef a Fox: trzydziestopięciominutowy lot nad dwoma lodowcami za 1 082 zł. Rozstrzyga ten dylemat, przelatując nad oboma, z lądowaniem po drodze, i to najczęstsze ulepszenie, jakie ludzie wybierają, gdy już staną przy biurku.

Jeśli przyjechałeś tu fotografować Alpy Południowe: godzinny lot z dwoma lądowaniami za 1 955 zł. Cztery lodowce, przez Główny Grzbiet, Aoraki Mount Cook i Tasman. Nic krótszego nie pokaże Ci tego pasma jako pasma, a nie tylko jako tła.

Jeśli ani pieniądze, ani czas nie są ograniczeniem: dziewięćdziesięciominutowa Wielka Przygoda za 3 267 zł. Prowadzi ją jeden operator, to najdłuższy lot sprzedawany z tej wioski, a kupują go niemal wyłącznie ludzie, którzy już przelecieli się krócej i chcą zobaczyć resztę.